در سال ۲۰۰۱ شمار ۳.۸۱۴ ، سال ۲۰۰۰ شمار ۳.۷۸۸ و سال ۱۹۹۹ شمار ۳.۷۵۱ ميليون نفر مشترک يکی از پخش کننده های تلوزيون کابلی (télédistributeur) در بلژيک بوده اند.

هزينه ی اشتراک تلوزيون در بلژيک دست کم ۸۰ يورو در سال ميباشد که با افزودن کانالهای ويژه ی ديگر مانند کانالهای فيلم، ورزش، سکس و ... ممکن است به چند صد يورو در سال هم برسد.

شمار زيادی از مردم در بلژيک هنوز ترجيح ميدهند از طريق ماهواره برنامه های تلوزيونی خود را دريافت کنند و يا اصلا تلوزيون تماشا نکنند. برخی هم با سوء استفاده از اشتراک ديگران از کابل آنها استفاده کرده و به تماشای تلوزيون ميپردازند.

ولی در بلژيک بر خلاف قوانين اتحاديه ی اروپا در زمينه ی آزادی دسترسی به اطلاعات به نظر ميرسد که برخی شرکتها انحصار پخش برنامه های تلوزيونی را در دست گرفته اند.

برای نمونه در ۱۹ منطقه ی شهرداری بروکسل شرکتهای UPC (که در گذشته Radio public ناميده ميشد) ، Brutélé و Coditel هر کدام برای خودشان مرزبندی هايی دارند و بصورت تاريخی از دهه ی ۱۹۷۰ تاکنون بر يک قسمت از شهر حاکم شده اند.

قيمت خدمات اين شرکتها هم تفاوت چندانی با يکديگر ندارند و بنظر ميرسد با تبانی به توافقاتی رسيده اند. در بلژيک بر اساس قانون تبانی برای قيمت گذاری مخالف اصل رقابت و قابل تعقيب ميباشد.

همچنين بر اساس قوانين اتحاديه ی اروپا اين شرکتها ميتوانند در تمامی قسمتهای شهر بازاريابی کرده و تعرفه های گوناگون و رقابتی به مشتريان پيشنهاد دهند.

شرکتهای خدمات تلوزيون به اين نکته اشاره ميکنند که هزينه ی کابل گذاری و نگهداری از شبکه برای آنها بسيار سنگين ميباشد و پس از اجرا تمايلی به واگذاری به شرکتهای ديگر ندارند.