مقايسه ی خصوصيات انسان پيشرو با انسان عقب افتاده:

اين به تواناييهای خودواقف است و از آنها بهره ميجويد، آن از توانایی و ناتوانی های خود بی خبر است .
اين متعهد میشود و آن وعده میدهد.

اين به بررسی دقیق یک مساله میپردازد و آن از کنار مساله گذشته و آن را رها میکند.
اين به افراد برتر از خود احترام میگذارد و سعی می کند از آنان چیزی بیاموزد و آن به افراد برتر از خود خشم و نفرت دارد و در پی یافتن نقطه ضعف آنهاست.

اين گامهای متعادل بر می دارد و آن دو نوع سرعت دارد : یا خیلی تند یا خیلی کند!
اين می داند که گاهی پیروزی به بهای بسیار گرانی بدست می آید و آن بسیار مشتاق برنده شدن است ، در حالی که نه قادر به بردن است و نه حفظ آن.

اين در هر شرایطی تعادل و آرامش خود را حفظ میکند و آن هنگامی که از دیگران عقب است ، تند خو و خشن میشود و اگر جلوتر از دیگران باشد بی پروايی میکند.
اين مشکلات بزرگ را به اجزای کوچکتر می شکند تا حل کردن مشکلات آسانتر گردد و آن مشکلات کوچک را چنان بزرگ می کند و به هم می آمیزد که دیگر قابل حل شدن نیستند.

اين میداند کدام تصمیم ها را بطور مستقل بگیرد و کدام را با مشورت دیگران و آن به استقلال خود میبالد-در حالی که خودسر است- و به کار گروهی وانمود ميکند در حالی که يک دنباله روی بی اراده است.