کمتر مادری است که شیطنت های فرزندش را در رستوران، میهمانی ها و یا حتی جمع های صمیمی و خودمانی تجربه نکرده باشد و شاید از همین روست که آموختن رفتار درست اجتماعی و رعایت ادب و نزاکت یکی از اولویت های مهم تربیتی برای هر پدر و مادری است. از سوی دیگر دلیل دیگری نیز برای قراردادن آن در صدر اولویت های تربیتی هست.
برای آن که فرزندتان در آینده زندگی اجتماعی تندرست و فعالی داشته باشد باید از هم اکنون پایه های ادب و رفتار مناسب اجتماعی را در او پی ریزی کنید.
هر بار که بشقاب غذا را جلوی پسر دوساله ام می گذارم با صدای بلند داد می زند: «حالم از این غذا به هم می خورد!» این رفتار او را دوست ندارم و می ترسم این کار را در میهمانی ها هم انجام دهد. چه کار کنم
اگر چه هیچ کس دوست ندارد دستپختش مورد انتقاد قرار گیرد- بخصوص آنهایی که سر میز شام هستند- سعی کنید در اینگونه مواقع در برابر واکنش فرزندتان جبهه گیری نکنید.
برای یک کودک دو ساله هیچ چیز هیجان انگیز تر از این نیست که بداند برای کاری که کرده یا حرفی که زده آشوب به پا کرده و عده ای را کلافه کرده است.
با این حال این بدان معنا نیست که این رفتار بد او را نادیده بگیرید و او را با آداب غذاخوردن یا رفتار درست سر میز غذا آشنا نکنید. بهتر است با کودک با زبان خودش همدردی کنید و بگویید: «وقتی می گویی دستپخت ام خوشمزه نیست ناراحت می شوم پس مامانت را ناراحت نکن.»
همچنین می توانید به او یاد دهید که اگر غذاهای خاصی را دوست ندارد می تواند به سادگی با گفتن: «نه، میل ندارم» آن را ابراز کند.
از آنجایی که بد غذایی در میان کودکان نو پا امری طبیعی و فراگیر است ممکن است بخواهید در مورد نوع برخورد هنگام غذاخوردن تتازه نظر کنید.
بدغذایی عمدتاً ریشه در نیاز یک کودک نوپا به استقلال دارد بنابراین سعی نکنید بر سر غذا خوردن یا نخوردن همیشه با او بحث کنید.
اگر کودک غذایی را نمی خورد، نگران نباشید چون بچه های تندرست هیچ وقت به خود گرسنگی نمی دهند همچنین بد نیست به غذایی که به کودک می دهید، توجه کنید.
بچه ها به شکل ظاهری غذا اهمیت می دهند و تنوع رنگ و شکل را دوست دارند.
همچنین آنها ممکن است در برابر غذاهای تند یا استفاده از ادویه ای خاص مانند کاری، زیره و ... واکنش نشان دهند. آموزش آداب غذاخوردن به بچه ها و دقت در رفتار، هنگام خوردن غذا تا حد زیادی جلوی رفتارهای نامناسب را می گیرد.
