نامه ی رئیس کنفدراسیون جهانی سندیکاهای مستقل به رئيس جمهور ایران در باره ی آزادی تمامی کارگران شرکت واحد تهران و خانواده هايشان که دستگير و زندانی شده اند.
آقای رئیس جمهور محترم !
صدها تن از اعضای سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و افراد خانواده های آنها دستگیر شده اند. چندین بار در مورد سرکوب شدید کارگران سندیکای شرکت اتوبوسرانی تهران، به شما نامه نوشته ام .
اگرچه هنوز حتی یک پاسخ ازطرف شما دریافت نکرده ام، اکنون ناگزیرم تا مجددا نامه ای خطاب به شما بنویسم . تا اعتراض خود را به شدیدترین وجه علیه موج دستگیریها که شامل صدها نفر ازسندیکالیست های شرکت واحد وخانواده هایشان و از جمله هشت نفر از هیئت مدیره سندیکا و نیز علیه ادامه بازداشت، همکارمان منصور اصانلو، رهبر سندیکا اعلام نمایم.
"کنفدراسیون بین المللی سندیکا های مستقل" مطلع شده است که در تاریخ 24ژانویه سندیکای شرکت واحد اعلام می نماید که برای آزادی آقای اصانلو و برسمیت شناختن سندیکا و مذاکره برای توافق برخی از مطالبات کارگران شرکت اتوبسرانی اقدام به اعتصاب می کند.
روز25 ژانویه در جلسه ای که اعضاء هیئت مدیره سندیکا با مدیریت شرکت واحد، اقای محمد احمدی بافنده، داشته اند نامبرده از سندیکالیست ها می خواهد که مصاحبه ای با رسانه های خارجی ندهند زیرا که ممکن است بنفع دولت نباشد. مضافا اینکه ایشان به سنیدکا اطلاع دادند که رهبر سندیکا آزاد نخواهد شد زیرا دولت می خواهد ثابت کند که دستگیری درست و به جا بوده است!
اعضای سندیکا به ایشان اعلام نمودند با وجود اینکه دادگاه، هشت تن از رهبران سندیکا را برای روز بعد احضار نموده است تا زمانیکه خواسته هایشان برآورده نشود به اعتصاب خود ادامه خواهند داد.
روز 26 ژانویه ابراهیم مددی، نایب رئیس سندیکا، عباس نژاد کودکی، ناصر غلامی، داود رضاثی،علیزاده حسینی، سعید ترابی، منصور حیات غیبی و عبدالرضا طرازی و تمامی اعضای هیت مدیره سندیکا به دادگاه انقلاب مراجعه می کنند. آنها هرگز بر نگشتند و طبق اطلاع ما، هم اکنون در اوین زندانی هستند، همان جایی که منصور اصانلو در بخش سخت امنیتی آن بدون دسترسی به وکیل مدافع یا امکانات پزشکی نگهداری می شود . و این در حالی است که او از لحاظ سلامتی در شرایط بسیار سختی به سر می برد. پس از باز داشت طولانی وی، به همسر ایشان تاکنون فقط دوبار که آن هم بسیار کوتاه بوده، اجازه ملاقات داده شده است.
علیرغم این بازداشت ها و دستگیری پنج تن دیگر از کارگران شرکت واحد، محمود هژیری، تاصر غلامی، خانی، غلام خوش مرام و مرادوند، سندیکا در روز 28 ژانویه دست به اعتصاب زد. نیروهای امنیتی با استفاده از گاز اشک آور و باتون و حتی تهدید به تیراندازی به سوی اعتصابیون، اقدام به سرکوب اعتصاب نمود. پلیس صدها تن از اعضای سندیکا را دستگیر نمود. چنیدین تن دیگر در خانه هایشان دستگیر شدند.
"کنفدراسیون بین المللی سندیکا های مستقل" گزارشهایی دریافت نموده است که بر طبق آن ها شمار کارگران دستگیر شده بین 400 تا 1300 نفر تخمین زده می شود. شمار دقیق هر چه که باشد جای تردید نیست که صدها بازداشت صورت گرفته که به هرصورت نابجا و بی مناسبت بوده و بی هیچ وجه بعنوان پاسخ به یک اقدام مسالمت آمیز در دوران صنعتی، قابل قبول نیست.
در عین اینکه شمار زیادی از کارگران مضروب گردیدند، آنان از طرف نیروهای امنیتی وادار به کار شدند . طبق گزارش در حدود سی نفر از کارگران شدیدا مجروح گشتند که نیاز به مراقبت های پزشکی دارند. نام اکثریت اعضای هیئت اجرایی سندیکا، در میان دستگیرشدگان به چشم می خورد.
در بعضی موارد خانواده های آنها ( همسر و فرزندانشان) نیز بازداشت شده اند. همسر و دو دختر آقای سلیمی، عضو علی البدل هیئت اجرایی، بشکل بی رحمانه و توهین آمیزی در منزلشان دستگیر شده اند و فقط با شرط اینکه او خود را تسلیم نماید آزاد شدند. تمام کسانی که بازداشت شدند برای بازجویی به زندان اوین منتقل گردیدند که بعضی از کارگران دستگیرشده اقدام به اعتصاب غذا نمودند.
دولت و مسئولین شهرداری، در مدت اعتصاب، به منظور خنثی سازی اثرات این اعتصاب و برای عادی جلوه دادن اوضاع تردد در شهر تهران، اتوبوسها و رانندگانی از بیرون شرکت واحد بکار می گیرند که به موازات آن مدیریت اعلام می کند کلیه کارگران اعتصابی اخراج خواهند شد. شهردار تهران، اقای قالیباف، مقام پیشین نظامی، که پیشتر قول هایی به سندیکا داد که به آن عمل نکرد، در این شرایط بارها گفته است که سندیکا قانونی نیست. در برخی گزارش ها آمده است که کارگران دستگیر شده وادار به امضای اعتراف نامه ای دال بر پشیمانی شده اند تا با این کار قادر به حفظ کار خود باشند.
به "کنفدراسیون بین المللی سندیکا های مستقل" اطلاع داده شده است که کمینه کارگران دستگیرشده و تمام اعضای خانواده های بازداشت شده آنان، اکنون آزاد شده اند. اما صدهاتن دیگر از کارگران در زندان اوین بسر می برند.
"کنفدراسیون بین المللی سندیکا های مستقل" شدیدا نگران بالا گرفتن درگیریها در شرکت واحد اتوبسرانی بوده وبر
این باور است که برخورد سرکوبگرانه با مطالبات بر حق کارگران بطور کامل مردود و غیر قابل قبول است. برخورد صحیح اجتماعی و برسمیت شناختن سندیکا و تامین حقوق آنها تنها راه بقای صلح و وفاق اجتماعیست.
ما همچنین نگرانیم که دولت و مقامات ذیربط تلاش نمایند تا مانع آن شوند که اعضای سندیکای کارگران بتوانند با
رسانه های خارجی تماس داشته باشند تا مطالبات خود را به اطلاع جهانیان رسانده و از حمایت بین المللی برخوردار
شوند که این خود حق اساسی سندیکاهاست.
تدوام سختگیری و ممنوع نمودن رهبران سندیکا و اعضای آن و نیز صدور احکام شدید سال پیش در دادگاه سقز، نشان می دهد که دولت ایران هنوز آمادگی انجام تعهدات بین المللی خود بعنوان عضو سازمان بین المللی کار، به ویژه در زمینه اصول آزادی اجتماعات و اتحادیه ها را ندارد.
من بار دیگر از شما می خواهم صراحتا به به مقامات قضایی و امنیتی خود اعلام نمایید که آقای منصور اصانلو
و صدها عضو دیگر بازداشت شده را آزاد نمایند. و از اعلام جرم علیه فعالین کارگری خود داری نموده و احکام صادره علیه فعالین اتحادیه کارگری سقزرا لغو نمایند.
اعمال سرکوب شدید علیه فعالین سندیکایی و نادیده گرفتن مطالبات برحق کارگران تصویر تیره ای از کشورتان را در میان اعضای اتحادیه های کاری بین المللی بر جای می گذارد. ما به مراقبت خود نسبت رعایت حقوق ومطالبات اصولی کارگران، از طرف شما، ادامه داده و هم چنین موارد فوق الذکر و نیز عدول از رعایت استانداردهای کارگری را به اطلاع سازمان جهانی کار خواهیم رساند.
ضمنا در انتظار اقدام فوری و قطعی شما در موارد ذکر شده هستم.
با احترام
مدیر کل "کنفدراسیون بین المللی سندیکا های مستقل"
ترجمه از گیل آوایی، با سپاس از آقای انور ميرستاری
