دادگستری بلژيک روزانه بطور ميانگين ۲۰ شکايت در مورد تجاوز يا خشونت جنسی بر عليه زنان دريافت ميکند. در اين ميان ۴۵ درصد از شکايتها به گونه ای نيمه کاره رها شده، پرونده بسته شده و موضوع پيگيری نميشود.
بر اساس آمار بين سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ پليس و دادگستری بلژيک ۳۵ هزار و ۴۴۳ شکايت در زمينه ی تجاوز جنسی از زنان دريافت کرده اند. اين رقم از سال ۲۰۰۰ با ۶۶۴۲ مورد به ۷۶۶۷ مورد در سال ۲۰۰۴ رسيده که ۱۵ درصد افزايش داشته است.
در اين ميان ۱۵ هزار و ۳۶۷ مورد تجاوز جنسی و ۱۴ هزار و ۴۱۸ مورد بی ادبی و توهين جنسی در اداره یی پليس ثبت شده است. بيشترين موارد شکايتها در شهرهای بزرگ بلژيک مانند بروکسل، ليژ (Liège) و آنتورپن صورت گرفته است.
بر اساس اين گزارش دادگستری بلژيک تائيد ميکند که ۴۵.۹ درصد از شکايتها به گونه ای ناتمام مانده اند ولی وزير دادگستری در پاسخ به يکی از احزاب مخالف دولت ناکام ماند.
خانم Annelies Storms از حزب Spirit از وزير دادگستری خواسته بود که روشن کند چرا ۹۰ درصد از شکايتها در مورد تجاوز جنسی به نوجوانان پرونده ها بدون نتيجه رها شده اند؟
وزير دادگستری در پاسخ گفت که نميتواند به اين پرسش پاسخ دهد زيرا کامپيوترهای وزارتخانه ی او جرايم مربوط به کودکان (زير سن قانونی) را ثبت نميکند.
هرچند آمار تجاوز جنسی به کودکان و کودک آزاری (paedophilia) تنها ۵ درصد از جرايم جنسی را شامل ميشود ولی کارشناسان اجتماعی ميگويند که اين آمار مانند قله ای از کوه يخ هستند که از آب سر برآورده است و قسمت بسيار زيادی از اين جرايم آشکار نميشوند.
از ديگر سو پژوهشها نشان داده اند که ترس از "خشونت در روابط جنسی" بين زنان بلژيکی بالاترين درصد بين ترسها را دارد. بر اساس پژوهش های بنياد پادشاه فقيد بودووان (King Boudewijn Foundation) در ۳۴ منطقه ی گوناگون در بلژيک در زمينه ی امنيت زنان، اين نتايج بدست آمده است.
به گفته ی اقای Alex Reyn دبير اين بنياد، ترس از خشونت جنسی در بين زنان بلژيکی فراوان است و آنها در همه جا از آن گفتگو ميکنند: در نشستهای خانوادگی و حتی با کودکان خود.
بر اساس پژوهشهای اين فونداسيون، زنان بلژيکی عقيده دارند که تجاوز جنسی بدترين گونه ی جرمهاست و مجرمين در اين کشور بطور مناسب محکوم نميشوند.
