در حالی که اعتصاب پناهجويان و مهاجران بلاتکليف در بلژيک هر روز گسترده تر می شود و تاکنون شمار زيادی از آنان در ۱۱ کليسای اين کشور تحصن نموده اند، گروهی از پناهجويان که در اعتصاب غذا بسر می بردند دست از آشاميدن نيز کشيدند.
در آخرين موج تحصن در کليسا ها، گروهی از ايرانيان در کليسای اتربک در شهر بروکسل متحصن شده اند و گروهی ديگر نيز در شهر Liege در کليسای کوچکی به تحصن و اعتصاب غذا دست زدند. برای ديدن فيلم تحصن ايرانی ها در اين کليسا اينجا کليک کنيد.
در کليسای شهر گنت نيز ۳۱۸۸ نفر مهاجر بلاتکليف از ۴۷ مليت گوناگون گرد هم آمده اند و نام نويسی از ساير پناهجويان همچنان -تا روز دوشنبه- ادامه خواهد داشت. نمايندگان احزاب سياسی گوناگونی همچون CD&V , VLD , SPA و سبزهای بلژيک در جمع پناهجويان حاضر شده و به پشتيبانی از آنها پرداخته اند.
به گزارش همکاران سايت ايرانيان بلژيک شمار ۲۴ تن از پناهجويانی که از تاريخ ۷ آوريل در کليسای Saint-Gilles اعتصاب غذا کرده بودند با شدت بخشيدن به اعتصاب خود ديگر آب هم نمی خورند.
يشترين اين پناهجويان الجزايری هستند و روی تابلوی بزرگی نوشته اند: "يا اجازه ی اقامت به ما بدهيد يا جواز مرگ ما را صادر کنيد". پزشکانی که از آنها بازديد کرده اند حالشان را وخيم گزارش نموده و بخاطر بدتر شدن حالشان تا کنون چندين نفر از آنان به بيمارستان فرستاده شده اند.
سخنگوی CRER - کانونی که از دولت بلژيک خواستار بخشش تمامی پناهجويان شده - آقای Oscar Flores به خبرنگار ما گفت :"آنچه در کليسای Saint-Gilles می گذرد بسيار جدی است. کسانی که آب نخورند سه روزه جان خود را از دست می دهند".
او گفت که تحصن کنندگان به اين نتيجه رسيده اند که يا سخنانشان به گوش وزير کشور و دولت نمی رسد و يا جان آنها برای کسی اهميتی ندارد و به همين دليل تصميم گرفتند که دست به خودکشی تدريجی بزنند.
سخنگوی ديگر آقای Thierry Delforge به ما گفت که شرايط بسيار نگران کننده است و آنها هر لحظه منتظر اتفاق بدی هستند. برای ديدن گزارش تصويری از تحصن در اين کليسا اينجا کليک کنيد.
پناهجويان خواستار گفتگو با وزير کشور يا يکی از نمايندگان او هستند تا در مورد اجازه زندگی در بلژيک با آنها گفتگو کنند. بر اساس آمار غير رسمی نزديک به ۱۰۰ هزار مهاجر و پناهجو در بلژيک بصورت بلاتکليف و غيرقانونی زندگی می کنند و اين در حالی است که دولت بلژيک با بستن چشم خود بر اين واقعيت سکوت اختيار کرده و همه روزه فشار بيشتری بر آنها وارد می کند که خاک اين کشور را ترک نمايند.
انتظار می رود که راهپيمايی ها و تحصن ها و اعتصابهای پی در پی که تاکنون باعث بلند شدن صدای چندين سازمان بين المللی حقوق بشر نيز شده است دولت بلژيک را به سوی يک بخشايش همگانی برای تمامی مهاجران سوق بدهد.
