يک مرد مراکشی که بهمراه چندين ايرانی، آلبانيايی و کوزوويی در کليسای Notre-Dame در Luières à Glain اعتصاب غذا کرده اند به نشانه ی اعتراض به دولت بلژيک دهان خود را دوخت. (با يک گزارش تصويری بروز شد)
اين گروه ۲۳ نفره که بيشتر آنها ايرانی هستند از ۲۵ آوريل در اين کليسا تحصن کرده و بلافاصله دست به اعتصاب غذا زدند ولی در شامگاه يکشنبه يکی از آنها برای رساندن صدای اين گروه به ديگران دهان خود را دوخت.
اين مرد ۳۱ ساله ی مراکشی که درخواست پناهندگی او از سوی دولت بلژيک رد شده و خانواده اش در مراکش بسر می برند پس از دوختن لبانش در چهار نقطه به بيمارستان فرستاده شد تا زخمهايش ضدعفونی شوند.
پزشکان از او خواستند که دست از اين کار بکشد و نخها را از لباهايش باز کند ولی او نپذيرفت و پس از درمان سرپايی با لبهای به هم دوخته به کليسا بازگشت.
به گفته ی سخنگوی UNDEP يا کميته ی پشتيبانی از حقوق بلاتکليفها (union pour la défense des sans-papiers) اين مرد که از بلاتکليفی جانش به لب رسيده پس از آنکه به متحصنين در کليسا پيوست تصميم به خودکشی گرفته بود. او کنترل اعصاب خود را از دست داد و برای نشان دادن به ديگران که زندگی در حال بلاتکليفی چقدر درد آور است و چه فشار روحی سنگينی دارد دهان خود را دوخت.
گروهی که در اين کليسا گرد هم آمده اند بين ۲۳ تا ۶۶ سال سن دارند و برای بيش از چندين سال در بلژيک بلاتکليف زندگی کرده اند. از آنجا که در ساليان گذشته بچه هايشان در اين کشور درس خوانده و خود به محيط خو گرفته اند و از ديگر سو در کشورشان هم دچار مشکل هستند، آنها خواستار دريافت اجازه ی اقامت از دولت بلژيک شده اند.
برای ديدن گزارش تصويری از پناهجويان متحصن ايرانی در اين کليسا و مردی که لب خود را دوخته است لطفا اينجا کليک کنيد.
گفته می شود که در بلژيک نزديک به ۱۰۰ هزار نفر بلاتکليف زندگی میکنند. موج اعتراض اين گروه در ماه های اخير با کمک سازمانهای حقوق بشر افزايش يافته و هم اکنون آنها در ۲۴ نقطه از بلژيک در شهرهای گوناگون دست به تحصن و اعتصاب غذا زده اند.
در دولت بلژيک وزير کشور آقای پاتريک دووال مسئول پاسخگويی به اين گروه است ولی عليرغم پشتيبانی احزاب سياسی از مهاجران بلاتکليف، او با سرسختی تاکيد می کند که به هيچ وجه با بخشش همگانی پناهجويان موافق نيست.
