صدها نفر از پناهجويانی که در کليسای Sacré-Coeur محله ی Etterbeek در شهر بروکسل تحصن کرده اند از اين کليسا به يک سالن شهرداری جابجا می شوند.
شهردار اتربک آقای Vincent de Wolf پس از بازديد کارشناسان ايمنی آتش نشانی و بخاطر مشکلات امنيتی در هنگام خطر يا آتش سوزی تصميم گرفت که اين گروه انبوه ايرانيان را از خطرهای احتمالی دور کنند و در جای ديگری به آنها فضا برای ادامه تحصن داده شود.
به گروه اندکی بين ۳۰ تا ۴۰ پناهجوی متحصن اجازه داده شده که در اين کليسا به تحصن خود ادامه دهند.
به گفته ی آقای علی صمد، سخنگوی تحصن کنندگان، اعتصاب غذا در دستور کار و برنامه ی پناهجويان نبوده ولی پس از گذشت پنج ماه و سکوت سياستمدارن، آنها دست به اعتصاب غذا زده اند.
در حالی که ۲۲ روز از اعتصاب غذای برخی از اين پناهجويان می گذرد و اخبار آن در چهارگوشه ی جهان پخش شده است، همچنان خبری از دولتمردان بلژيکی نيست و سکوت سياهی دلهره ی پناهجويان خسته را دامن می زند.
شمار زيادی از اين پناهجويان ايرانی بيش از ۶ سال در بلژيک هستند و هر بار درخواستهای پناهندگی آنان رد شده است. فرزندان آنها بخاطر نداشتن مدارک و پروانه ی زندگی نمی توانند به مدرسه يا دانشگاه بروند و خودشان بدون داشتن مدارک مزبور نمی توانند کار کنند.
از ديگر سو در اين بلاتکليفی بخاطر نداشتن مدارک و دريافت پاسخ منفی در پرونده ی پناهندگی کمک هزينه ی زندگی آنان نيز از سوی سازمانهای دولتی قطع شده و آنها بدون خانه و خوراک مجبور به تحصن در کليساها يا زندگی در کمپهای دور دست شده اند.
کم و بيش يکصد هزار نفر مهاجر از مليتهای گوناگون در بلژيک سرگردان و بدون پروانه ی زندگی هستند. در حالی که بسياری از کشورهای اروپايی مانند ايتاليا، فرانسه، آمريکا، سوئد و انگلستان به پناهجويانی که در آن کشورها سرگردان بودند بالاخره اجازه ی زندگی دادند، انتظار می رود که دولت بلژيک نيز به اين گروه هر چه تندتر پاسخ مثبت بدهد.
