بر اساس موافقت وزيران داخلی ۱۶ استان آلمان ، تمامی مهاجرانی که بيش از ۶ يا ۸ سال در اين کشور بوده اند و هنوز سرگردان هستند در صورت پيدا کردن کار ، پروانه ی زندگی در اين کشور را بدست می آورند.
در آلمان حدود ۱۹۰ هزار خارجی بدون پروانه ی اقامت زندگی می کنند که شمار زيادی از آنان ايرانی هستند. اين قانون برای تمامی کسانی که شرايط لازم را دارند قابل اجرا است ولی دولت در نظر دارد يک قانون و گسترده تر در اين زمينه به پارلمان پيشنهاد کند.
توافق مقام های ايالتی آلمان در راستای تلاش هايی است که دولت ائتلافی اين کشور بتازگی برای تعين تکليف ده ها هزار خارجی که سالهای طولانی بدون داشتن پروانه ی زندگی در اين کشور هستند انجام داده است.
دبير کنفرانس وزيران داخلی آلمان روز جمعه (۱۷ نوامبر)، در پی نشست دو روزه ی مقام های ايالتی گفت که اين توافق هم اکنون می تواند بين ۳۰ تا ۵۰ هزار از حدود دويست هزار خارجی بدون تکليف ساکن آلمان را در بر بگيرد.
بر اين اساس کسانی که همراه با خانواده هستند و دست کم شش سال در آلمان زندگی کرده اند و کسانی که مجرد هستند و دست کم ۸ سال ساکن اين کشور بوده اند، می توانند بلافاصله در خواست پروانه ی زندگی بکنند، مشروط بر اينکه دارای کار بوده و يا گواهی اشتغال به کار در آينده ی نزديک را ارائه دهند.
به افرادی که اين شرايط را دارند، تا ۳۰ سپتامبر سال ۲۰۰۷ ميلادی فرصت داده شده تا در پی يافتن کار باشند.
در حاليکه وزيران داخله ايالات در حدود حوزه مسئوليت و اختيارات خود به اين توافق دست يافتند، دولت مرکزی هم در نظر دارد يک راه حل کلی و قانونی در اين مورد پيدا کند؛ راه حلی که هنوز با اختلاف نظرهايی ميان رهبران دولت ائتلافی سوسيال دموکرات و دموکرات- مسيحی روبروست.
قاعده تازه فعلا فقط شامل کسانی می شود که بگفته مقام های آلمانی 'سربار' هزينه های نظام تامين های اجتماعی نباشند و بتوانند بدون کمک دولت هزينه خود و خانواده هايشان را تامين کنند.
بخش بزرگی از خارجيانی که اين توافق شامل حالشان می شود، شهروندان يوگسلاوی سابق هستند که بر اثر جنگ های داخلی به آلمان پناه آورده ولی از اجازه اقامت کامل برخوردار نيستند.
همچنين به نظر می رسد شمار قابل توجهی از خارجيان ديگر، از جمله ايرانيانی که درخواست پناهندگی آنها رد شده اما از آلمان اخراج نشده اند، نيز از مزايای اين توافق و قانونی که قرار است در آينده تصويب شود برخوردار شوند.
با وجود اينکه بيشتر کشورهای اروپايی اقداماتی برای واگذاری پروانه ی زندگی به مهاجران سرگردان در کشور خود فراهم کرده اند، بلژيک با داشتن کم و بيش ۱۰۰ هزار مهاجر سرگردان هنوز اقدامی برای قانونی کردن آنها انجام نداده است.
