به نسبت گذشته، شمار بيشتری از مردم در شهر بروکسل برای خريد دارو و مداوای خود از مراجع دولتی درخواست کمک می کنند.
فقر و تنگدستی به تندی در ۱۹ منطقه ی شهرداری (کمون) بروکسل می خزد و پيش می رود. در سال ۲۰۰۶ در اين شهر بيشتر از ۱۰ درصد از مردم بيکار بودند و با کمکهای دولتی روزگار می گذرانند. به عبارتی اين گروه از مردم از حداقل درآمد برخوردارند و از موسسه ی کمک های اجتماعی CPAS = OCMW کمک هزينه ی زندگی دريافت می کنند. اين پول در واقع به اندازه ی يک حقوق بخور و نمير است.
در سال ۲۰۰۶ نزديک به ۳.۲ ميليون يورو موسسه ی کمکهای اجتماعی برای بهينه سازی سرويسهای خود هزينه نموده که ۱.۶ ميليون يوروی ديگر هم کم داشته است. شهرداری بروکسل اين مبلغ را به سازمان مربوطه پرداخت می کند.
بر اساس آمار ۱۵ هزار و ۶۰۰ نفر در مناطق ۱۹ گانه ی شهرداری بروکسل کمکهای حساسی در زمينه ی بهداشتی و پزشکی دريافت می کنند. اين کمکها شامل پرداخت هزينه ی بيمارستان و خريد دارو می باشد که شمار آنها در سالهای گذشته افزايش داشته است.
آمار درخواست کمک در زمينه ی پرداخت پول پيش خانه و پرداخت فاکتورهای خانه (آب، برق، گاز يا مازوت) نيز که به سازمان کمکهای اجتماعی می رسد در سالهای گذشته افزايش داشته اند که خود نشانگر تنگدست شدن گروه بيشتری از مردم می باشد.
اين سازمان در حال طراحی سياستهای خود برای ايجاد اشتغال برای برخی از کسانی است که توانايی کار کردن دارند و تلاش می کند با ايجاد اشتغال مردم بيشتری را مستقل کند.
