عامل بيماري هپاتيت ث یک ويروس است که در نخست مي تواند مانند سرماخوردگي بروز نمايد. ولي بيماري مزمن هپاتيت ث برعكس سرماخوردگي معمولي، به دليل از كار افتادن كبد و سخت بودن درمان ميتواند زندگی بيمار را تهديد كند.
آمار مبتلایان به بیماری کشنده هپاتیت ث در بلژیک نشان میدهد که نزدیک به 80 درصد این بیماران معتاد هستند. در بلژیک کم و بیش دو هزار نفر به این بیماری مبتلا هستند.
بر پایه آمار دولتی در كشور ایران بیشتر از دويست هزار نفر آلوده به ويروس هپاتيت C هستند. اين ويروس بیشتر از طريق تماس با خون شخص آلوده منتقل مي شود.
همچنين روشهاي زير ميتواند باعث انتقال ويروس گردد.
•کاربرد سوزن سرنگهاي آلوده، بويژه در افراد معتاد به مواد مخدر تزريقي، سوراخ شدن بدن با هر وسيله تيز يا سوزن آلوده (مثل خالكوبي غيربهداشتي)
•زخمي شدن پوست بدن در يك بخش آلوده بيمارستاني
•استفاده از لوازم شخصي به صورت مشاركتي
•نزدیکی بدون كاندوم با يك فرد آلوده
•دريافت فرآوردههاي خون و پلاسماي آلوده كه در ايران اكثراً در بيماران هموفيلي و تالاسمي ديده ميشود.
•و در بسياري موارد هرگز راه انتقال ويروس مشخص نميشود
بيشتر مبتلايان به هپاتيت C هيچ نشانه ای ندارند. برخي از بيماران نشانه های عمومي عفونت ويروسي را نشان ميدهند، مانند خستگي، دل درد، درد عضلاني و تهوع و بي اشتهايي، ولي در موارد پيشرفته نشانه های نارسايي كبدي بروز مي كند كه شامل تورم شكم و اندامها، يرقان، خونريزيهاي گوارشي و... است.
اين بيماري به تدريج به كبد آسيب ميرساند: کبد مواد شيميايي مورد نياز بدن را مي سازد و مواد سمي را از خون خارج مي كند. وقتي کسی هپاتيت C دارد كبد ملتهب مي شود و بافت طبيعي آن تخريب شده و به جاي آن بافت فيبري و فرسوده ميماند. در درازای 10 تا 30 سال پس از آن مشكلات كبدي مزمن همانند سيروز و سرطان هم ممكن است ايجاد شوند.
درمان هپاتيت C اگرچه مشكل است اما در بسياري موارد موفقيت آميز می باشد. درمان این بیماری حتی در بلژیک بسیار گران است و برخی از داروهایی که برای مداوا به کار برده می شوند عوارض جانبی از جمله افسردگی به همراه می آورند.
