در یک ماه گذشته چند شهر بزرگ آلمان شاهد "نمایشگاه تاتو" بودند. به نظر می رسد که خالکوبی در سراسر جهان و حتی در ايران در حال رشد است.
به نظر می رسد که بشر از دوران باستان با شیوه های گوناگون خالکوبی آشنایی داشته است. قدیمی ترین نمونه های آن بر اجساد مومیایی شده ی ۷هزار ساله که در شیلی کشف شده اند به چشم می خورد. بر جسد مومیایی شده ی "اوتسی" که به احتمال زیاد ۵۳۰۰ سال پیش می زیسته، ۴۷ خالکوبی وجود دارد.
در بسیاری از نقاط آسیا و آفریقا و آمریکای جنوبی خالکوبی بر روی صورت رایج و بوده و هنوز هم کم و بیش هست. البته این کار نه فقط برای "زیبایی"، بلکه برای تفکیک قبایل از یکدیگر، درمان بیماری ها و به دلایل خرافی، مانند راندن "اجنه" و دفع "چشم بد" هم صورت می گرفته است.
در برخی از جزایر اقیانوس آرام مردها وقتی که کار مهم یا شجاعانه ای انجام می دهند، به جای مدال افتخار یک "تاتو" دریافت می کنند.
تتو" یا "تاتو"
در بسیاری از کشورها به خالکوبی "تتو" یا "تاتو" (Tattoo) می گویند. اینکه این نام از کجا آمده، دست کم دو روایت وجود دارد: برخی معتقدند که ریشه ی این واژه، تاتاو (Tatau) است که آن هم از صدای کوباندن وسیله ی شانه مانندی که در تاهیتی و جزایر همسایه ی آن برای خالکوبی به کار می رفته، گرفته شده است. برخی هم می گویند که این یک واژه ی نظامی است برای شیپور شامگاهی و از قرن هفدهم تا کنون در ارتش بریتانیا به کار می رود.
در کشورهای گوناگون نمایشگاه "تتو" به امری عادی تبدیل شده است. در یک ماه گذشته در چند شهر آلمان، از جمله فرانکفورت، هامبورگ، اشتوتگارت و ارفورت، نمایشگاه های خالکوبی با استقبال زیادی روبرو شدند.
خالکوبی اسیران
در طول تاریخ، در کشورهای گوناگون اسیران جنگی و زندانیان خطرناک خالکوبی می شدند که در موارد زیادی، شماره یا نشانی که برای زندانی در نظر گرفته شده بود، با آهن گذاخته بر پوست او حک می شد.
نازی ها از پاییز ۱۹۴۱ بر ساعد چپ زندانیان ارودگاه کار اجباری آشویتس شماره ای خالکوبی می کردند. پیش از آن، شماره ها را بر اونیفورم زندانیان می دوختند، اما زمانی که تعداد زندانیان بسیار زیاد شد، خالکوبی را رایج کردند.
خالکوبی در ایران
خالکوبی در ایران از زمان باستان رایج بوده است. بر بعضی از تندیس هایی که از دوره ی هخامنشی به جا مانده، آثار خالکوبی به چشم می خورد.
مولوی هم در مثنوی معنوی، در داستان پهلوان قزوینی به "کبودی زدن" که همان خالکوبی است، اشاره می کند.
خالکوبی هنوز هم در میان زنان برخی قبایل رایج است. در جنوب ایران زنانی هستند که بر زنخذان، پیشانی یا دست آنان نقش و نگار خالکوبی شده به چشم می خورد.
از زمان های دور برای اکثر ایرانیان، به ویژه شهرنشينان، خالکوبی عمل ناخوشایندی به شمار می رفت و بیشتر در میان پهلوانان و "کلاه مخملی ها" رایج بود.
کارشناسان و دولتمردان نسبت به رشد این پدیده ی اجتماعی در میان جوانان هشدار می دهند. مقامات دولتی آن را "خلاف اخلاق" می دانند و سعی می کنند با تنبیه، از گسترش آن جلوگیری کنند. کارشناسان اجتماعی و پزشکان اما نسبت به گسترش بیمار های هپاتیت و ایدز و نیز خطرات دیگر ناشی از خالکوبی هشدار می دهند و معتقدند که باید در این زمینه روشنگری شود.
"زن چاق روی پشت بام"
می گویند که بعضی از خالکوب ها گاهی اوقات با مشتریانشان مثلا شوخی می کنند. به همین دلیل خالکوبی به زبانی که آدم آشنایی ندارد، با ریسک همراه است. به عنوان نمونه، مارکی دانیلز، یکی از بستکتبالیست های معروف آمریکا، می خواسته نام خودش را به چینی خالکوبی کند. از قرار معلوم، خالکوب سر به سر او گذاشته و به جای نامش، این جمله را بر بدنش خالکوبی کرده: "زن چاق روی پشت بام"!
استفاده از سوزن های غیربهداشتی در خالکوبی یکی از راه های گسترش بیماری های واگیردار به ویژه هپاتیت C و ایدز است.
شمار قابل توجهی از نامداران دنیای هنر و ورزش در سراسر جهان، از جمله ایران، اعضای بدن خود را طوری خالکوبی می کنند که برای دیگران هم قابل رؤیت باشد.
در کشورهای آمریکای جنوبی باندهای تبهکاران هر کدام نشانه ی مخصوص خود را دارد که بر بدن اعضای آن خالکوبی می شود.
بسیاری از کسانی که تاتو دارند، پس از مدتی از آن خسته می شوند و به هر دری می زنند، تا نقش و نگار رنگین و محبوب خود را از پوستشان بزدایند. بهترین شیوه ی پاک کردن تاتو، استفاده از اشعه ی لیزر است که با قیمت گزافی انجام می شود. بقیه ی راه ها دردناک هستند و در خیلی از موارد، بی اثر.
