خودت میدونی عادت نیست، فقط دوست داشتن محضه
کنارم هستی و بازم بهونه هامو می گیرم
می گم وای! چقدر سرده! میام دستاتو می گیرم
یه وقت تنها نری جایی که از تنهایی می میرم
از اینجا تا دم در هم بری دلشوره می گیرم
فقط تو فکر این عشقم،تو فکر بودن با هم
محاله پیش من باشی برم سرگرم کاری شم
میدونم که یه وقتایی دلت می گیره از کارم
روزهایی که حواسم نیست بگم خیلی دوستت دارم
تو هم مثل منی انگار، از این دلتنگی ها داری
تو هم از بس منو می خوای یه جورایی خود آزاری
یه جورایی خود آزاری...
کنارم هستی و انگار همین نزدیکی هاست دریا
مگه موهاتو وا کردی که موجش اومده اینجا؟
قشنگه ردپای عشق، بیا بی چتر زیر برف
اگه حال منو داری می فهمی یعنی چی این حرف
