نتايج يك پژوهش جامعه شناسی نشان داده است که ۷۰ درصد زنانی که به گونه ای در خانواده و در ارتباط با همسر خود مورد خشونت و آزار روانی قرار گرفته اند به انتقام از همسرانشان مى انديشند.
خشونت روانى كه در بين انواع خشونت هاى خانگى عليه زنان تحقيقات و بررسى هاى آمارى كمترى در مورد آن انجام شده در مقايسه با خشونت هاى فيزيكى، جنسى و اقتصادى، آسيب زايى به مراتب بيشترى داشته و آثار و پيامدهاى پايدارترى دارد.
به گزارش ايسنا برپايه يافته هاى اين پژوهش كه جامعه آمارى آن شامل تمامى زنان مراجعه كننده به مجتمع قضايى خانواده در سال ۸۲ به دليل اختلافات خانوادگى بوده، درصد بالايى از آزمودنى ها تمايل به خودكشى را تجربه كرده اند.
زنان مورد پژوهش بيشترين احساسى را كه گزارش داده اند خستگى به ميزان ۷/۹۱ درصد و اين كه «از چيزى لذت نمى برم» با ۴/۷۸ درصد است.
نتايج اين پژوهش نشان داد ۸/۹۱ درصد زنان اين احساس را كه «آنقدر بى قرار مى شوم كه نمى توانم يك جا بند شوم» و ۹/۶۳ درصد اين كه «آرزو مى كنم كاش همسرم مرده بود» را گزارش كرده اند.
نتايج اين پژوهش در عين حال نشان مى دهد درصد بالايى از زنان مورد تحقيق تمايل به خودكشى يا آسيب رسانيدن به همسر را تجربه كرده اند.
گفتنى است حدود ۵۵ درصد زنان مورد مطالعه خانه دار و ۴۲ درصد آنها شاغل بوده اند و اين زنان بيشترين ميزان اعمال خشونت روانى از سوى همسرانشان را هنگام يك بحث داغ با فرياد همسران بر سر زنان (با ۸/۹۳ درصد)، تحقير آنها و آشنايانشان ( ۷/۹۰ درصد)، انتقاد از زنان، سرزنش آنها و اقدام به اهانت با فحش و ناسزا ( ۷/۸۹ درصد) گزارش داده اند.
بر اساس نتايج اين پژوهش ۸/۹۲ درصد آزمودنى ها خشونت فيزيكى و ۱۰/۷۱ درصد آنها خشونت جنسى را دو بار يا بيشتر تجربه كرده اند. همچنين ۴/۸۱ درصد زنان بيشترين ميزان اعمال خشونت اقتصادى را هنگامى تجربه كرده اند كه همسرانشان با سوءاستفاده از تمام منابع خانواده سعى كرده اند آنها را كنترل كنند و يا آنها را وادار كنند مطابق خواست هاى خود عمل كنند.
