قهوه خانه ها و کافه های مرزی در خاک هلند معمولا انباشته از مشتريان بلژيکی و فرانسوی ميباشند. بر اساس آمار دو سوم از اين مشتری ها بلژيکی هستند و هلندی ها گروه کوچکی از مشتريان را تشکيل ميدهند. اما چرا؟
بر اساس آمار پليس برای نمونه تنها ۹ درصد از مشتری هايی که در دو کافه ی نامدار شهر Terneuzen می پلکند هلندی بوده و باقی خارجی ولی بيشتر بلژيکی هستند و دليل گذر آنها به اين کافه ها خريدن ماری جوانا و دود کردن آن ميباشد.
بر اساس پژوهش دانشگاه گنت (Ghent University) ميانگين سن بلژيکی هايی که به اين کافه ها سرکشی ميکنند ۲۷ سال است. بيشترشان شاغل هستند و معمولا هفته ای يکبار به آنجا ميروند. اين کافه ها از ساعت ۱۸ به بعد شلوغتر شده و در تعطيلات آخر هفته بر ازدحام جمعيت افزوده ميشود.
در اين شهر کوچک هلندی پس از آنکه پليس با مواد مخدر مبارزه ای جدی را آغاز کرد تنها به دو کافه اجازه ی فروش مواد مخدر سبک داده شده است. اين دو کافه در کناره های شهر هستند و جوانان پس از مصرف مواد مخدر نميتوانند به کوچه و خيابان رفته و برای مردم ايجاد دردسر کنند.
به گفته ی پروفسور Brice De Ruyver از دانشگاه گنت که اين پژوهش را رهبری کرده است اين توريستهای مواد مخدری به جز خريد مواد افيونی، بطور ميانگين ۲۰ يورو هم در شهر خرج کرده و برای خود لباس، خوراک يا سوخت اتوموبيل ميخرند.
به گفته ی اين پروفسور، دولت بلژيک بايستی در سياستهای مواد مخدر خود بازبينی کرده و سياستهای منطقه ای، سازگار با کشور همسايه را در کشور خود رواج دهد.
برای نمونه اين بدان معناست که شهرهای بلژيکی همسايه ی هلند قوانينی برای فروش و مصرف مواد مخدر همانند هلند داشته باشند که البته اين کار به يک توافق بين المللی نيازمند است.
توجه داشته باشيد که مصرف مواد مخدر علاوه بر آسيبهای مالی و اجتماعی، در دراز مدت اثرات غيرقابل بازگشتی بر روی تندرستی انسانها بويژه جوانان خواهد گذاشت.
