شمار پرونده هايی که جوانان و نوجوانان بلژيکی به گونه ای در آن به پشتيبانی نياز داشته اند بگونه ای چشمگير در اين سالها در اين کشور افزايش يافته و نگرانی کارشناسان را بهمراه داشته است.
اين پرونده ها بيشتر در مورد خانوادهای از هم پاشيده و کمبود کنترل پدر و مادر روی فرزندانشان باز شده و به گفته ی آقای Claude Lelièvre سرپرست دولتی کانون "پشتيبانی از جوانان " اداره ی او مشتريان بسياری دارد.
در حالی که کانون پشتيبانی از جوانان در سال ۲۰۰۴-۲۰۰۵ تنها ۸۴۵ پرونده برای بررسی دريافت نمود، در سال پس از آن ۲۰۰۵-۲۰۰۶ شمار ۱۲۴۸ پرونده به اين اداره سپرده شده که ۴۶ درصد بيشتر از سال گذشته می باشد.
گذشته از پرونده های دريافتی که تازه به دست اين اداره می رسند شمار بسيار زيادی پرونده از سالهای گذشته در اين مرکز باز مانده اند که شمار آنها از ۱۲۷۸ به ۱۶۷۹ رسيده است.
به گفته ی کارشناسان تغييرانی در قانون و دستورالعملهای دولتی در زمينه ی برخورد با پرونده ی نوجوانان و کودکانی که در ريسک هستند باعث افزايش پرونده های اين کانون شده است.
به گفته ی آقای Lelièvre نزديک به ۳۵ درصد از پرونده های دريافتی در زمينه ی خشونت پدر و مادر يا وابستگان نزديک و ۲۸ درصد در زمينه ی خشونتهای خانوادگی پس از فروپاشی خانواده ها و ۱۱ درصد از پرونده ها در مورد بچه های پرورشگاهی بوده است.
آقای Lelièvre عقيده دارد که ريشه ی اصلی افزايش دردسر برای نوجوانان و کودکان در ناسازگاری های خانوادگی است که بويژه در خانواده های فروپاشيده و فرزندان طلاق به چشم می خورد. امروزه در بلژيک ۲۰ درصد از کودکان با پدر واقعی خود در ارتباط نيستند.
