اين آمار به نسبت سال گذشته ۱۱ درصد افزايش می دهد و نشانه ی خواسته ی دولت برای مبارزه با بيکاری و تن پروری برخی از بيکاران است. به گفته ی کارشناسان قطع کمک مالی چنين رقمی از بيکاران تاکنون در بلژيک سابقه نداشته است.

تصميم قطع کمک مالی از سوی دفتر فدرال کاريابی بلژيک RVA گرفته می شود و قرار است در سال ۲۰۰۷ اطلاعات کسانی که بدنبال کار نيستند بيشتر و تندتر از پيش از سوی دفترهای محلی VDAB ، ORBEM و FOREM به اين مرکز در بروکسل فرستاده شوند.

از سال ۲۰۰۴ اين دفتر کسانی که برای مدتهای دراز بيکار بوده اند را فرامی خواند و از آنها می خواهد مدارکی نشان دهند که براستی بدنبال کار می گردند و به بيکاران کمک می کند که شغلی در زمينه ی تخصصی خودشان پيدا کنند.

در صورتی که بيکاران اين شغل را رد کنند و به دوره های آموزشی برای پيدا کردن ساير کارهايی که در آن توانايی دارند نروند، با قطع کمک مالی روبرو خواهند شد که هم اکنون ۳۰ درصد از بيکاران با اين شرايط روبرو شده اند.

آمار نشان می دهند که ۶۳ درصد از بيکارانی که کمکهای مالی خود را از دست داده اند در منطقه ی هلندی زبان Flanders و ۲۷ درصد در منطقه ی فرانسوی زبان Wallonia و ۱۰ درصد در منطقه ی بروکسل بوده اند.

به گفته ی اين مرکز هنوز مشخص نيست که بيکاران پس از قطع کمکهای مالی چگونه به زندگی ادامه می دهند و از کجا هزينه های خود را می پردازند در حالی که ۳۰ درصد از آنها بدون هيچ اعتنايی راه خود را می کشند و می روند و ديگر هم باز نمی گردند.

گفته می شود که بيشتر اين افراد بصورت سياه کار می کنند يا در خانه ی همسر-غيرقانونی- خود زندگی کرده و از درآمد او استفاده می نمايند.

سه شنبه ۲۸ آذر ۱۳۸۵ (19-12-2006) 14:06   بازدید: 493 بار