درخواست برای کارکردن از خانه همواره ميان کارمندان بلژيکی افزايش می يابد. ترازمندی ميان کار و زندگی بزرگترين انگيزه ی کارمندان برای اين درخواست است.
از دیگر سو پژوهش دفتر کاريابی Tempo-Team نشان می دهد کارفرمايان بلژيکی نمی خواهند که کارمندانشان بجای محل کار در خانه کارکنند و کارفرمايی که چنين اجازه ای می دهد بايسته های قانونی را دست کم گرفته است.
کم و بيش يکی از دو کارمند (47%) می خواهند که بجای محل کار در منزل کار کنند و نيمی از کارفرمايان (49%) بی چون و چرا اين امر را ممنوع کرده اند. آنها می ترسند که کار در منزل تاثير منفی بر پيوندهای ميان کارمندان و وابستگی هايشان داشته باشد.
کارمندان و کارفرمايان بلژیکی هرکدام دیدگاه ناهمگونی درمورد انعطاف پذیری کاری دارند. از ديد کارفرمايان، انعطاف پذيری در کار يعنی در درجه ی نخست کار پاره وقت (63%) در آميزش با ساعت کاری انعطاف پذیر (62%). کارمندان بر اين باورند که انعطاف پذيری در کار آميخته ای از ساعت کاری انعطاف پذیر (71%)، کار در منزل بطور منظم (47%) و ميزان کمتری کار پاره وقت (29%) است.
با توجه به کمبود نیروی کار، کارفرمایان گرايش دارند که به درخواست برای انعطاف پذیری بیشتر بپردازند.
