پژوهشگران دریافتند که استفاده کنندگان مواد روان گردان و مخدر که به این مواد وابسته نمی شوند، لوب جلوی مغز آنها یعنی همان بخش مرتبط با قوه خودداری بزرگتر از افرادی است که به مواد مخدر وابسته شده و به اصطلاح معتاد می شوند.

بررسی های دانشگاه کمبریج از افرادی که به طور هميشگی کوکائین مصرف می کردند یک اسکن مغزی و یک سری پرسشهای کامل شخصیتی انجام دادند. درحالی که بيشتر افرادی که از کوکائین استفاده می کردند به این مواد معتاد بودند، ولی در میان آنها افرادی هم بودند که با وجود استفاده چندین ساله به این مواد وابسته نشده بودند.

تصویر سمت چپ نشان دهنده نقاط اتکای افراد به کوکائین است، میزان ماده خاکستری مغز این افراد از ميزان عادی کمتر است. تصویر سمت راست نشان دهنده لوب قدامی مغز افرادی است که کوکائین مصرف می کنند ولی میزان ماده خاکستری آنها بیشتر از ميزان معمول است.

دانشمندان کشف کرده اند که یک منطقه در لوب قدامی مغز وجود دارد که به تصمیم گیری و خودداری ارتباط دارد و این منطقه در افرادی که مخدر مصرف می کنند ولی معتاد نمی شوند از ميزان عادی بزرگتر است.

آنها بيان کردند که این افزایش غیرعادی حجم ماده خاکستری در مغز ممکن است نشان دهنده مقاومت در برابر تأثیرات کوکائین باشد.

این گروه پژوهشی دریافتند که همان منطقه در افرادی که به کوکائین معتاد شده اند به طرز چشمگیری کاهش یافته است. اگرچه آنها باور دارند که برخی از این تغییرات در نتیجه استفاده از مواد صورت گرفته است و خودداری را در آنها از بین برده است.

دکتر کارن ارش رئیس این گروه پژوهشی گفت که باور به مواد مخدر هرگز طی یک شب رخ نمی دهد و استفاده از آن به صورت عادت فرد را معتاد می کند.

آزمایشهای شخصیتی نیز نشان دادند که افراد معتاد دارای دو ويژگی بودند که ترکیب آنها می تواند ناخوشایند باشد. این دو ویژگی عجله بدون فکر و وسواس فکری است. این دو ویژگی به چنین افرادی یک التزام غیرقابل کنترل برای دست زدن به هرکاری بدون فکر کردن و تکرار آن تا تبدیل شدن به عادت را می دهد.

براساس گفته های دکتر ارش، این نتایج نشان می دهد که تکنيک های پیشگیرانه در شرایطی موثرتر خواهند بود که افرادی که در خطر قرار دارند بنا به شخصیت و ساختار مغز خود با رفتار و رویکردهای مناسبی رو به رو شوند.

چهارشنبه ۴ بهمن ۱۳۹۱ (23-01-2013) 09:00   بازدید: 1879 بار