برخی از گل های بومی استرالیا دیگر از حشرات برای گرده افشانی استفاده نمی کنند بلکه با تغییر رنگشان به قرمز، نظر پرندگان را جلب کرده اند.
محققان دانشگاه موناش استرلیا می گویند: رنگ های گل ها برای جذب زنبورهای عسل تکامل یافته اند اما برخی گل ها نیز خود را به گونه ای تغییر داده اند که دیگر گرده افشانها مانند پرندگان را جلب کنند.
آنها می گویند احتمالا گل ها در محیط های خاص، بسته به دسترسی به گرده افشانهای موثر، به این تکامل ادامه می دهد.
مانی شرستا پژوهشگر این مطالعه گفت: دریافته ایم که گل هایی که به طور انحصاری توسط پرندگان گرده افشانی شده اند در ابتدا گل هایی بودند که نظر حشرات را جلب می کرده اند اما اخیرا نشانه های طیفی گل هایی که توسط پرندگان گرده افشانی می شوند به سوی طول موج های بلند تر تغییر یافته است.
به گفته وی هر چه طول موج رنگی بلندتر باشد، برای دید چهار رنگ بسیاری از پرنده های بومی استرالیا مناسب تر می شود.
گل هایی که با پرندگان گرده افشانی می کنند احتمالا سیگنال های قرمزشان برای برخی از حشرات که گرده افشانهای ضعیف تری هستند، نامرئی است. این یافته ها حاکی از آن است که رنگ گل ها مدتها برای جلب توجه گرده افشانهای خاصی تکامل یافته است.
نشانه های رنگی گل های استرالیایی به آسانی توسط پرنده ای به نام هانی ایستر قابل تشخیص است. این پرنده مهمترین خانواده از پرنده هایی است که از نکتار گل ها تغذیه می کنند.
در حالی که وضعیت مشابهی در مورد برخی پرندگان آمریکایی دیده می شود اما در آسیا و آفریقا پرنده های دارای دید رنگی متفاوت، گرده افشانهای مرغی اولیه هستند.
اگر رنگ گل ها در این مناطق به ظرفیت های خاصی از پرنده های همین مناطق تغییر کند می توان به شواهد مهمی مبنی بر شیوه برقراری ارتباط بین گیاهان و پرندگان رسید.
