پیوند اندام، فصل مهمی در تاریخ پزشکی بشمار می رود. از زمان اولین پیوند موفق قرنیه در سال ۱۹۰۵ میلادی توسط ادوارد زیرم در چکسلواکی تا زمان پیوند کامل اعضای صورت درسال ۲۰۱۰بوسیله دکتر جان پر بارِت در بارسلون اسپانیا، این عرصه، تحولات و موفقیت های بیشماری را پشت سر گذاشته است.
با این حال، مشکل کمبود اعضای اهدایی و پیوندی همچنان حل نشده باقی مانده است. یکی از راههای فائق آمدن بر این مسئله، پرورش اندامهای انسانی در محیط آزمایشگاهی است.
اندامهای آزمایشگاهی بر روی بدن بیماران تست شده اند و در موارد ساده جواب داده اند اما در بخش های پیچیده و اندامهای حساس تر، کار به این آسانی ها نیست.
در حال حاضر پژوهشگران در تلاشند با استفاده از تکنولوژی چاپگرهای سه بعدی و کار بر روی کبد خوک بتوانند راهی برای تولید اندام انسان پیدا کنند.
ابریت دال، پژوهشگر دانشگاه وِسک فارِست درباره چرایی استفاده از خوک در این آزمایشها می گوید : «کبد خوک از نظر اندازه به کبد انسان شبیه است، بنابراین اگر بتوانیم سلول های انسان را به جای سلول های خوک در این کبد پرورش دهیم، مشکل کمبود اندام برای بیماران کبدی که از مشکل خود در رنجند و همچنین مشکل نیازمندان به کلیه، رفع خواهد شد.»
پژوهشگران در تلاشند تا با بهره گیری از فن آوریهای پیشرفته، این رویا را به واقعیت تبدیل کنند. اگر کبد خوک، با اِعمال تغییراتی، در دراز مدت روی بدن انسان جواب بدهد، بیشتر راه طی شده است. به همین منظور محققان، پروسه سلول زدایی کبد خوک را آغاز کرده اند، یعنی از بین بردن سلولهای کبدی خوک ضمن حفظ ساختار آن، با این امید که در مرحله بعد سلولهای انسانی در آن محیط رشد کنند و کارکردی شبیه کارکرد کبد انسان پیدا کند.
دکتر آنتونی آتالا مدیر موسسه احیای پزشکی دانشگاه وِیک فارِست در کارولینای شمالی می گوید: « این بافت ها و اندامها از انواع مختلف سلول ها بوجود آمده اند اما ترجیح ما این است که از سلول های خود بیمار برای این کار استفاده کنیم، بویژه سلولهای عضو که باید پیوند زده شود، برای اینکه سلولها کار و وظیفه خود را در این اندام می دانند. مثلا یک سلول نای می داند که یک سلول نای است و در نتیجه برای بیمار، سلول های نای می سازد و پیوند را پس نمی زند.»
سلولهای مورد نظر یا از مغز استخوان بیمار یا از راه نمونه برداری از قسمت مورد نظر و پرورش آن در محیط مصنوعی گرفته می شوند.
بعد از اینکه بافت سلولی در بدن قرار داده شد رفته رفته، خود، سلولهای پایه شان را می سازند.
با این حال، کشت بافتهای حساسی نظیر قلب، ریه، کبد و یا حتی کلیه بمنظور پیوند، هنوز تا موفقیت کامل راه درازی در پیش دارد. در مورد برخی اعضا، هنوز باید ده تا بیست سال دیگر انتظار کشید.
يورونيوز
