پژوهشى تازه نشان مى دهد كه افزايش ذرات آلوده كننده ی هوا با افزايش شمار سكته هاى مغزى ناشى از وجود لخته خون مسدود كننده در رگ هاى مغز (سكته مغزى ايسكميك) ارتباط دارد اما در سكته هاى مغزى ناشى از پارگى شريان هاى مغز نقشى ندارد.
بررسى هاى پيشين نشان داده بود كه بين آلودگى هوا و خطر كلى حملات قلبى و ساير عوارض قلبى-عروقى رابطه وجود دارد، اما تاثير آلودگى هوا بويژه بر روى سكته ی مغزى مورد بررسى قرار نگرفته بود.
بررسى پژوهشگران آمريكايى بر روى گروه زيادى از بيماران نشان داده كه افزايش ميزان ذرات معلق هوا از كمترين حد تا بالاترين حد در يك روز، ميزان بسترى شدن به خاطر سكته مغزى ايسكميك را در همان روز ۳۰ درصد مى افزايد.
بررسى هاى بعدى نشان داد كه ميان سطح مونوكسيدكربن، دى اكسيد نيتروژن و دى اكسيد گوگود در هوا و ميزان سكته هاى مغزى ايسكميك همين رابطه برقرار است.
گرچه ميزان افزايش خطر سكته مغزى ايسكميك به اين دليل به ازاى هر فرد كم است، تعداد سكته هاى مغزى اضافه شده ممكن است خيلى بالا باشد، زيرا آلودگى هوا همه ی انساناها را تحت تاثير قرار مى دهد.
