يکي از معيارها و متغيرهايي را که در تاثير گريستن بايد مورد توجه قرار داد تفاوت جنسيتي است. همه مي دانيم که معمولا زنان بيش از مردان گريه مي کنند. پژوهشها و بررسي هاي علمي نيز اين را نشان داده است زنان ۴ تا ۵ برابر بيشتر از مردان گريه مي کنند.
- دختران و پسران تا پیش از بلوغ به يک ميزان گريه مي کنند، چرا که ترشح هورمون پرولاکتين که باعث تحريک ساخت اشک مي شود، به يک ميزان در هر دو جنس ساخت مي شود.
ـ پس از بلوغ ميزان ترشح پرولاکتين که در ساخت و تناوب گريه موثر است، در زنان ۶۰ درصد بيشتر از مردان مي شود.
- غدد اشکي مردان از لحاظ ساختاري دگرگون و کوچک تر از غدد اشکي زنان مي باشد.
شايد يکي از دلايل بيشتر گريه کردن زنان نيز همين مسئله باشد. مردان و زنان نمي توانند يکديگر را به خاطر چگونگي گريه کردن شان مورد سرزنش قرار دهند.
- يکي ديگر از علل بيشتر گريه کردن زنان باورهاي فرهنگي مي باشد که جامعه گريه کردن زنان را بيشتر مورد پذيرش قرار مي دهد.
- مردان آرام، بدون صدا و با اندکي اشک گريه مي کنند، طوري که معمولا کاسه چشم هاي آنها پُر از اشک مي شود، اما به ندرت اشک روي گونه هايشان سرازير مي گردد. اما زنان معمولا پر سر و صدا و با اشک هاي فراوان گريه مي کنند.
- مردان بیشتر در نتيجه احساسات مثبت و زنان پس از درگيري و مشاجره با ديگران و يا در نتيجه احساس بي کفايتي گريه مي کنند.
کارشناسان مغز و اعصاب و روانپزشكان نيز مي گويند ۸۵ درصد خانم ها و ۷۳ درصد آقايان پس از گريه كردن به احساس بهتري دست پيدا مي كنند.
برپایه نتايج پژوهش ها جديد، گريستن باعث افزايش دفاع بدن در برابر تهديدهاي فيزيولوژيكي خواهد شد. براي اثبات اين نظريه پژوهشگران افزايش حساسيت پوست را در حين گريستن و پس از آن و همچنين افزايش عمق تنفس در انسان را نمونه مي زنند، زيرا اين دو فرايند از نشانه هاي سلامتي بدن به شمار مي روند.
در حال حاضر دانشمندان فراواني در سراسر جهان مشغول پژوهش بر روي اين پديده طبيعي هستند تا بتوانند دلايل علمي را براي درك منشا اصلي گريه، تاثيرات اجتماعي و شخصي گريستن و ارزش سلامتي آن به دست آورند. اين تلاش جهاني مي تواند عمل گريستن را كه اكثر جوامع آن را نشانه ضعف افراد مي دانند، به عملي سودمند و ضروري تبديل كند.
