قسمت هايي از اين ميوه كه در تغذيه و پزشكي استفاده مي شود، عبارت اند از: گوشت، تخم و پوست ميوه. همچنين خربزه با داشتن خاصيت ادرارآور بودن در بيماري هاي سنگ كليه و مثانه سودمند است؛ دراين بيماري ها بايد نمك و فلفل كمتر خورده شود.
- خربزه سرشار از ويتامين هايA ،D وC و سلولز است.
- خربزه به علت دارا بودن خاصيت مليّن، براي معالجه يبوست تجويز مي شود.
- اگر گوشت خربزه را له كنيد و به صورت مرهم روي سوختگي هاي سطحي پوست بدن بگذاريد، آن را معالجه خواهد كرد.
- تخم خربزه براي سرفه حاد، درد سينه و حلق و تب هاي شديد سودمند است.
- خربزه باعث افزايش شير در زنان شيرده مي شود.
- مغز تخم خربزه ي بو داده طبيعت گرم دارد.
- مغز تخم خربزه ي بو داده داراي خاصيت ادرار آور، نرم كنندهو افزايش دهنده ميل جنسي است.
- خربزه براي اشخاص مبتلا به سل ريوي و كم خوني سودمند است.
- خربزه، رنگ چهره را روشن مي كند و بيماري استسقاء (احساس تشنگي دائمي) را درمان مي نمايد.
- خربزه به هضم غذا كمك مي كند و رودل را برطرف مي نمايد.
- خوردن 8 گرم دم كرده ي پوست خشك شده ي خربزه ، سنگ مثانه را دفع مي كند.
احتياط لازم در مصرف خربزه
- بايد خربزه را پس از غذا مصرف نمود، زيرا در غير اين صورت ساخت اسهال و ورم روده مي كند.
- خوردن خربزه كال در كساني كه معده ضعيف دارند، ساخت اسهال مي كند. همچنين خلط را مي افزايد و براي سينه درد و سرماخوردگي مضر است.
- مصرف زياد خربزه باعث نفخ مي شود، در نتيجه در ناحيه معده و روده ايجاد درد مي نمايد.
