ناخن جويدن عادتي متداول است ولي معمولا يک دشوار جدي براي کودکان بشمار نمي آيد. اين عادت بيشتر در دوران جواني و بلوغ ديده مي شود زمانيکه نيمي از تمام کودکان تا اندازه اي ناخن هايشان را مي جوند.
چه مشکلات و عللي باعث ايجاد اين عادت مي شود؟
اکثر کودکاني که ناخن خود را مي جوند هيچ مشکلي ندارند. در بعضي موارد خود ناخن جويدن ممکن است ايجاد دشوار نمايد. مانند: 1- عفونت باکتريال 2- ايجاد زگيل اطراف ناخن 3- خون ريزي 4- آسيبهای دائمی و مزمن ناخن ها .
چرا کودکان ناخن هاي خود را مي جوند؟
بعضي از عللي که باعث مي شوند کودکان ناخن هايشان را بجوند شامل موارد زير است: 1- استرس و نگراني 2- تقليد از ديگر کودکان 3- يک مرحله تغيير از مکيدن شست 4- وجود ناخن هايي که به درستي آراسته نشده اند مانند ناخن هاي بلندي که احتياج به کوتاه کردن دارند.
چطور مي توانيم عادت ناخن جويدن را در کودکان از بين ببريم؟
در درمان اين عادت بايد به علت آن توجه کنيم. اگر کودک شما تحت فشارهاي روحي و عصبي فراواني قرار دارد سعي کنيد اين فشارها را کم و يا تعديل نماييد. بطور نمونه سعي کنيد شرايط و موقعيت هايي را که کودک شما در آنها دچار اضطراب و نگراني مي شود مانند خستگي، تماشاي يک برنامه مهيج يا درمانده شدن از انجام تکليف را بشناسيد و از بين ببريد و يا انها را به دست کم ممکن برسانيد.
کوتاه کردن ناخن هاي بلند به کودکان در ترک اين عادت بسيار کمک مي کند. با صاف کردن لبه ناخن (برای نمونه با سوهان) ناخن باعث اذيت کودک شما نمي شود.
توجه کودک را از جويدن ناخن دور کرده ، سعي کنيد تا کودک احساس خوبي نسبت به خودش پيدا کنيد يا درواقع به او اعتماد به نفس بدهيد.
تنبيه و شرمنده کردن کودک به هيچ وجه اثري درترک اين عادت نخواهد داشت. اگر کودک شما کمي بزرگتر شده و درصدد است با استفاده از دستکش يا استعمال محلول هاي تلخ و بد مزه بروي انگشتان اين عادت را ترک نمايد نبايد اجازه دهيد تا از اين روشها استفاده کند. تنها تصميم کودک شماست که براي از بين بردن اين عادت کارساز خواهد بود .
آيا با بزرگ شدن کودک اين عادت با او خواهد ماند؟
بيشتر کساني که ناخن خود را مي جوند در نهايت آنرا ترک خواهند کرد. بيشتر از 75 درصد از کساني که ناخن هايشان را در دوران جواني مي جوند تا سن 35 سالگي آنرا ترک ميکنند.
جويدن ناخن و علت آن چيست؟
جويدن ناخن در خانواده هاي کم جمعيت به علت کم بودن همبازي يا توجه غيرعادي به فرزندان و در خانواده هاي پرجمعيت به دليل محيط شلوغ خانه و کم توجهي به نيازهاي عاطفي کودکان شايعتر است.
جويدن ناخن در کودکان بسيار شايع است و از نظر اجتماعي عادتي خجالت آور، ناپسند و غيرقابل قبول به شمار مي آيد که باعث بي نظمي، آسيب ناخن و کوتيکول آن، التهاب و عفونت ناخن، مشکلات دنداني يا عوارض ديگر مي شود و نگراني کودک و خانواده را فراهم مي کند.
جويدن ناخن معمولا در شرايطي مانند استرس، اضطراب، تقليد، وراثت و نامنظمي ناخنها ممکن است، ايجاد شود برخي از گونه های شديد ناخن جويدن در عقب ماندگي هاي ذهني شديد و اسکيزوفرنيک هاي نوع پرانوئيد ديده مي شود گفتني است، درمان بايد برپایه نوع علايم، علل و سن فرد باشد مراقبت از ناخن و کوتيکول آن شامل مانيکور کردن و خودداري از سرزنش، تهديد، تنبيه، راه حلي موثر و منطقي در جلوگيري و درمان است در مواردي که آسيب فيزيکي شديد روي مي دهد، بويژه در عقب ماندگي هاي شديد، بايد از روشهايي مانند رفتار درماني و دارودرماني کمک گرفت همچنين در صورتي که جويدن ناخن، علامت اختلال روانپزشکي مانند اضطراب و افسردگي باشد، درمان دارويي آن ضرورت دارد.
