امروزه پژوهشگران بر این باورند، اگر انسان سلامت روانی و جسمی خود را حفظ کند، عمرش طولانی تر می شود. در همين راستا افزون بر نقش بسيار بد درگيری های روانی بر زندگی انسانها از کارافتادن غدد داخلی بدن ، گرفتگی رگها، چاقی، بد کار کردن گلبولهای خون و سیستم های دفاعی بدن، ورزش نکردن و مهمتر از همه پرخوری و کم خوری پیری زودرس را بهمراه می آورند.
بنابراین یکی از عواملی که می تواند در سلامت انسانها نقش اساسی داشته باشد، خوراک مناسب و کافی است. خوراک مناسب این امکان را به بدن می دهد تا از جذب ویتامین ها، املاح معدنی و مواد مورد نیاز نه تنها انسان جوانی و نشاط خود را حفظ کند بلکه عمر طولانی تری را داشته باشد.
برخی از افراد عقیده دارند طول عمر نتیجه کم فکر کردن و آسودگی خاطر است ! در حالی که بررسی انجام شده نشان می دهد در میان اشخاص تحصیل کرده ، افراد مسن و سالخورده زیادی دیده می شوند و فکر کردن ربطی به درازای عمر ندارد.
گروهی دیگر سختی ها و مشکلات روزگار را علت کوتاهی عمر می دانند. اما چنین برداشتی از زندگی درست نیست زیرا سختی روزگار برای همه انسانها در شکل های متفاوت وجود دارد و به عنوان بخشی از عوامل محرک تلاش انسانها برای ادامه زندگی تا آخر عمر آنها وجود خواهد داشت .
بنابراین مشکل این افراد ریشه در ساختار فکری آنها دارد. این انسانها در ذهن خود تلقین های منفی می پرورانند و بر این باورند که همه مشکلات دنیا تنها برای آنها آفریده شده است. و بجای این که با تکیه بر جنبه های مثبت زندگی امیدوار باشند و در حل مشکلات خود صبرو استقامت در پیش گیرند و به همت تلاش مستمر و فکر صحیح برمعضلات فائق آیند،معمولاً احساس ضعف و ناامیدی بر آنها غلبه می نماید و با از دست دادن روحیه خود پیری زودرس به سراغشان می آید.
در این راستا پژوهشگران افراد را از نظر طول عمر به دو گروه طبقه بندی می نمایند.
نخست افرادی که گوناگونی خوراکی دارند.
این اشخاص از روغن زیتون ، پیاز، سیر، انواع سبزیجات ، میوه ها و گوشت بدشان نمی آید. این گروه از انسانها اگر پرخور نباشند و به اندازه کافی ورزش نمایند از تندرست ترين انسانها خواهند بود و به تبع این شیوه صحیح زندگی عمر طولانی مفیدی خواهند داشت .
گروه دوم افرادی هستند که آنها را می توان "بدسلیقه ها" نامید.
این اشخاص معمولاً از نعمت های خوب طبیعت بدشان می آید! کم خوری و بدخوری از ویژگیهای تغذیه این افراد بدسلیقه است . این افراد به علت تغذیه بد و عدم تأمین مواد و ویتامین های مورد نیاز سوخت و ساز بدن خود دچار پیری زودرس و در نهایت عمرکوتاه می شوند.
از این رو می توان نتیجه گرفت پرخوری و کم خوری هر دو دشمن سلامتی و طول عمراست . با توجه به این واقعیت "خوب خورها" افرادی هستند که همه نوع غذا می خورند، اما کم و به اندازه . این دسته از افراد از غذاهای تازه و بدون افزودنیهای شیمیایی استفاده می نمایند. میوه ها، حبوبات ، لبنیات ، پروتئین و نشاسته در رژیم غذایی آنها قرار دارند.
این اشخاص با آگاهی از نقش ویتامین "ب " در پایداری جوانی معمولاً به تأثیر "ماست " در افزایش طول عمر نیز آگاهی دارند! تأثیر معجزه آسای ماست در طول عمر و جوان ماندن تا بدان حد است که گروهی از متخصصین علوم تغذیه کوشیده اند از ماست یک ماده ضد پیری استخراج کنند. اما واقعیت این است این ماده حیات بخش چیزی جز ویتامین های "ب " نیست. به گونه ای که ویتامین های "ب " را می توان اکسیرجوانی نامید.
از این رو، برای جوان ماندن باید به اندازه کافی از مواد غذایی دارای ویتامین های "ب " استفاده نمود. افزون بر این نقش "روحیه شاد" و "صورت خندان " را نیز در افزایش طول عمر باید جدی گرفت و با مثبت اندیشی زندگی خود و دیگران را مملو از نشاط و انگیزه مثبت برای جوان ماندن نمود.
