به گفته پژوهشگران، کسانی كه سيگار كشيدن را از نوجواني آغاز مي كنند، حتي اگر اين عادت خود را ترك كرده باشند، بيشتر ازكساني كه در سنين بالاتر به سيگار روي آورده، ولي آن را ترك كرده اند، دچار آسیبهای ژنتيكي مي شوند.
برپایه این گزارش جوانان در برابر آسيبهای ژنتيكي كه در اثر مصرف توتون ايجاد مي شود و مي تواند به بروز سرطان و بيماري قلبي بيانجامد، بسيار آسيب پذيرترند.
پژوهشگران دانشگاه كاليفرنيا در سانفرانسيسكو مي گويند: يافته هاي آنان نشان مي دهد كه هر چه سن فرد در هنگام شروع سيگار كشيدن كمتر باشد احتمال بروز سرطان در او بيشتر مي شود، اين محققان ۱۴۳ بيمار را كه به علت سرطان ريه تحت مداوا قرار داشتند، مورد بررسي قرار دادند:
۵۷ درصد آنها درحال حاضر سيگاري و ۷۹ درصد قبلاً سيگاري بوده اند و ۷ درصد هيچوقت سيگار نكشيده بودند.
پژوهشگران ريه ها و خون بيماران را به منظور مشاهده سلولهايي كه نشان دهنده صدمات ژنتيكي باشد بررسي كردند. كساني كه هيچوقت سيگار نكشيده بودند صدمات ژنتيكي در آنها بسيار كم بود.
صدمات ژنتيكي در كساني كه قبلاً سيگاري بوده اند حدود ۳.۵ برابر غيرسيگاريها و اين ميزان در كساني كه در حال حاضر سيگاري هستند ۸ برابر بود و همچنين در افراد سيگاري تعداد نخ سيگارهايي كه استعمال مي شود با ميزان تغييرات ژنتيكي ارتباط مستقيمی داشت.
اما در كساني كه قبلاً سيگاري بوده اند، بهترين راه پيش بيني صدمات وارده مشخص كردن سن فرد در زمان آغاز سيگار کشيدن است.
اگرچه پژوهشگران علت واقعي اين امر را نمي دانند اما ممكن است كساني كه در سنين خيلي پائين مبادرت به استعمال دخانيات مي كنند معمولاً جزو سيگاريهاي حرفه ای بشمار مي آيند. همچنين علت آن مي تواند اين امر باشد كه جوانترها در برابر تأثيرات مضر دود توتون حساسترند.
